నీ పేరున ఒక నక్షత్రం!

తూరుపు మీటిన వెలుగుతీగ మీంచి
అందంగా సింగారించుకుని దిగిన
ఓ వేకువ రాగం
గుట్ట చెంపలు నిమిరి
చెట్టు ఆకులు వెలిగించి
మట్టి చెవుల్లో మంత్రమై మోగి
రికాం లేని గాలి నోట్లో
రోజంతా నానింది.

ఆగి చూడ్డానికి తీరికెక్కడిది?!

ఒక గది నుండి మరో గదికి
ఆ గది నుండి ఇంకో గదికి…

మూసుకున్న తలుపు చేసే మూగ రోదన
తెరుసుకున్న తలుపు చెప్పే తియ్యని మాట
వినిపించుకోడానికి తీరికెక్కడిది?
తుదిలేని తొవ్వ కొమ్మకు పూసే దృశ్యాలు
కళ్ళ బుట్టలో దాచుకోడానికి చోటెక్కడిది?!
మనసునిండా ముసురుకున్న మార్మిక రాగాలు
తనివితీరా పలికించుకోడానికి తీరికెక్కడిది?

ఒక గడప నుండి మరో గడపకి
ఒక దారి నుండి ఇంకో దారికి…

పాడె ఎక్కడైనా లేవచ్చు

'హే రాం' అనుకునే తీరికెక్కడిది?

నింగీ నేలా కలిసే చోటుకి
నిన్ను నడిపిస్తూ నడిపిస్తూ
గమ్యం నీడల్లోకి ఇంకిపోయే వెలుగు
ఎప్పుడో ఒక రోజు
చైతన్యాన్ని చిటుక్కున కోసి
చీకటి వీలునామా విప్పుతుంది

ఓ నక్షత్రాన్ని
నీ పేర్న రాస్తుంది.

I want No Life…

Then:
There was no form.
There were no limits at all.
My term of life
was the same as that of Milky Ways.
I had a full-fledged freedom
to touch the bourns of skies
and the depths of abysses same time.
My existence was
at the threshold of nine planets.

Now:
I am a prisoner serving life
born in the cellar with nine doors.
The irony is
I am the guard, I am the judge
I have to serve the term, all alone.

Bound with shackles of affections,
injecting into the veins
selfishness boiling with desires
is the punishment.

How long these decorated walls
hoisting greed can stand?

In the battle of life
between breath and death
A day shall come
when the jail shall have to close

If all that I can achieve
is a lay on the roster of history
that the time machine rolls out,
I want no history
and I want no life.

God! grant me endless freedom!

(Translated by NS Murthy at http://teluguanuvaadaalu.wordpress.com/2012/11/10/i-want-no-life-ravinder-verelly-telugu-poet/)

'నమస్తే తెలంగాణ' సండే ఎడిషన్ లో దూప రివ్యూ

పల్లెతడి తగిలే కవిత్వం
కోల్పోతున్న మనిషితనాన్ని, పల్లెతడిని అక్షరాల్లో ఆవిష్కరించిన పుస్తకం ‘దూప’. రవి వీరెల్లి ఈ కవితా సంకలనం ముఖచిత్రం ఎంత కొత్తగా ఉందో ఇందులోని కవిత్వమూ అంతే సృజనశక్తిని చాటింది. ‘రవి ఏం చేస్తున్నాడో చూడండి. అమెరికాలో వొక ఆముదాలపల్లిని కట్టుకుంటాడు’, ‘మనిషిని మనిషిగా నిలబెడతాడు’ అన్న ప్రముఖ కవి అఫ్సర్ పరిచయం నిజమే అనిపిస్తుంది. ‘కవిత్వం తనకొక తీరని దూప’ అన్న కవి మాటల్లోని ఆర్ద్రత అర్థమవుతుంది. ఇందులోని కవిత్వం సామాన్యులకు సైతం ఎక్కడా బోర్ కొట్టదు. చిన్నచిన్న మాటల్లో పెద్దపెద్ద అర్థాలు. భావాల్లో చిక్కదనం. ఒక బాధ, ఓ ఆరాటం, ఒకింత తపన అన్నీ గోచరిస్తాయి. తన ఊరు, తన మనిషితనం, తన సామాజికత అన్నీ దూరమవుతున్న వైనాన్ని చక్కగా కవితల్లో ఆవిష్కరించారు. ‘విశ్వం నుండి, రెక్కలు విరిచి, భూమ్మీదకు విసిరి వేయబడ్డ, ఓ రంగుల కల, నేను’ అంటూనే ‘కొత్త రెక్కలతో, అస్తిత్వపు మూలాలు వెతుక్కుంటూ, తిరిగి విశ్వాంత రాళాల్లోకి, నేను’ అని ముగించిన తీరు ఒక్కటి చాలేమో కవి విశాలదృష్టిని తెలియపరచడానికి!
వెల: రూ॥ 50/- ప్రతులకు: -415/9, సప్తగిరి కాలనీ, మియాపూర్, హైదరాబాద్-49. ఫో॥ 8686059533.

http://www.namasthetelangaana.com/sunday/article.asp?category=10&subCategory=9&ContentId=138930

ఆంధ్రభూమి మెరుపులో

Summer holidays (ఎండాకాలం సెలవులు)

(Translated by: Swatee Sripada)

Summer holidays
-----------------

It seems as if an artery
That prints on the mind paper
The scenes caught firmly by retina
Has broken
Somersaulting
Along the airstream
Floating as a mere white paper…

The fragrances trapped in the nostrils
Fail to intoxicate the soul
As if an empty jasmine without any tang
Whither down merely…

As if breaking suddenly the life pulse
That accords stimulation to the heart
And the bucket that draws out thoughts
Slithered into the well…

Old poems dried loosing wetness
On the cloths-line
Turning pale
Losing the colors in the sunlight

Now... the poetry has summer holidays

I should go to my village in a red bus
To blasting my blunt thoughts
I should get some ammunition
From my childhood friend.

Telugu:
Published in Andhrajyothi Sunday

Me… and a dawn (నేనూ... ఓ ఉదయం)

(Translated by: Swatee Sripada)

Me… and a dawn
--------------------
Under the shade of darkness
Spreading silence
The night Relaxes without any worry

Carrying the entire world
On the edge of a thorn
Patting its back every second moving forth
As if the multi hued scenes reached a conclusion
Of weaving but not
As if someone pressed a rewind button
The dreams coil around a reel of thread

The crop of light
Cut in the western hills
Rising up in eastern premises
Sun winnows it
A sparrow meditates
On the edge of roof
To bless a few grains
On the face of daybreak

The fog commits suicide
In the crack of dawn
May be the vile darkness
Dumped it after using

The wisps of grass
With pity
Turn into tears

Closing my eyes
Unwinding the reel of dreams
I am stitching a story

Telugu:
Published in Andhrajyothi Vividha: